MASZYNY DO SŁUCHANIA 4 # TOSHIYA TSUNODA

TOSHIYA TSUNODA, Silo

komuna// warszawa,
09/11/2012, piątek
lubelska 30/32,
godz. 20.00,
wstęp: 10 PLN

Program:

- Silo (niepublikowane nagranie)
oraz
- Air Vibration Of The Hollow Part In The Middle Of The Buoy Used For Large Ships
- Solid Vibration Of The Surface Of A Concreted Wharf Where A Marine Products Market Used To Be

Projekcja dźwięku: The Norman Conquest
Wprowdzenie do utworów: Michał Libera


Jeśli ucho ludzkie to nic innego niż system elementów wprawianych w drżenie przez fale dźwiękowe, to znaczy, że cała rzeczywistość drżąca może być rozumiana jako system słuchania… Co zatem słyszą otaczające nas przedmioty? Na przykład przewód spustowy wiszący na elewacji starego silosu w Yokosuka 10 grudnia 1994 roku? W jaki sposób dociera do niego gwar ulicy i hałas fabryki? Jak bardzo różni się to, od tego co słyszymy my sami? "Silos" to nigdy wcześniej niepublikowana kompozycja Toshiya Tsunody, która - przygotowana zgodnie z zaleceniami artysty do realizacji w komunie// warszawa - będzie stanowiła główny punkt programu czwartej odsłony "Maszyn do słuchania".

Toshiya Tsunoda to kluczowa postać współczesnej muzyki eksperymentalnej. Nominalnie zajmuje się nagrywaniem terenowym, ale jego podejście stało się nurtem samym w sobie, w którym otaczająca nas rzeczywistość ujmowana jest nie z perspektywy ludzkiego ucha, ale innych obiektów słuchających. Uważnie pozycjonując mikrofony, analizując pejzaż dźwiękowy, który domykają oraz możliwe zjawiska akustycznie w nich zachodzące, Tsunoda przenosi nagrywanie terenowe w świat sound artu, instalacji dźwiękowych czy sound designu. Artysta niemal nie występuje na żywo, od czasu do czasu tylko wystawia swoje prace - formatem, któremu pozostaje najwierniejszy jest płyta CD.

MUZYKA EKSPERYMENTALNA

Michael Nyman, Muzyka Eksperymentalna. Cage i po Cage'u.
Wydawnictwo: słowo / obraz terytoria
Seria: terytoria muzyki

Przedmowa do polskiego wydania, Michał Mendyk

Przedmowa, Brian Eno

Przedmowa do drugiego wydania, Michael Nyman

1. W stronę (definicji) muzyki eksperymentalnej

2. Źródła

3. Początki 1950–1960: Feldman, Brown, Wolff, Cage

4. Patrzenie, słyszenie: Fluxus

5. Systemy elektroniczne

6. Niezdeterminowanie 1960–1970: Ichiyanagi, Ashley, Wolff, Cardew, Scratch Orchestra

7. Muzyka minimalistyczna, nowa tonalność i zdeterminowanie

PLAYBACK PLAY # 06

PLAYBACK PLAY # 06

2-5 October 2012
Powiększenie, Nowy Świat 27
Every day at 20.00, 20 PLN


02/10, Tuesday

James Tenney, “Cellogram”, Volker Heyn, “Blues in B-Flat”
interpreted BY
Agnes Szelag – cello / Julia Kubica – violin

Amnon Wolman, “Bandas Sonoras”
interpreted BY
Andrea Belfi – percussion / Michał Biela – bass / David Grubbs – guitar / Miron Grzegorkiewicz – guitar / Julia Kubica – violin / David Maranha – organ, violin / Agnes Szelag – cello


03/10, Wednesday

Henry Flynt, “Graduation”; David Grubbs, fragments of “An Optimist Notes the Dusk”, "Harmless Dust" and some unreleased pieces
interpreted BY
Andrea Belfi – perc / Michal Biela – bass, voice / David Grubbs – guitar, voice / David Maranha – org, viol


04/10, Thursday

Susanne Burner, “Vanishing Point. How To Disappear In America Without A Trace”
interpreted BY
David Grubbs – guitar, voice / Miron Grzegorkiewicz – guitar / David Maranha – organ, violin / Gosia Penkalla – voice / Pete Simonelli – voice

Harry Partch, “Eleven Intrusions”
interpreted BY
Andrea Belfi – percussion / David Grubbs – guitar, voice / David Maranha – organ, violin / Pete Simonelli – voice


05/10, Friday

Pete Simonelli Texts
interpreted BY
Michał Biela – bass / Miron Grzegorkiewicz – guitar / DJ Lenar – turntables / Pete Simonelli – voice / Agnes Szeląg – cello

John Lomax Ethnomusicological Diaries
interpreted BY
Michał Biela – bass / Miron Grzegorkiewicz – guitar / DJ Lenar – turntables / Pete Simonelli – voice

PROGRAMME SUBJECT TO CHANGE so please follow the BLOG


Since 2007 Playback Play is a pool for musicians of different backgrounds and aesthetics – polish and foreign. This year's edition is explores two margins of minimal music – spoken word and blues. Both have always been present in the genre, at least since tape loop of “It's Gonna Rain” by Steve Reich and bluesy improvisations by La Monte Young. Our little October-Fest is dedicated to them as primary points of interest. Once we do away with encyclopedia definitions and get back to blues and spoken word of Henry Flynt or James Tenney, minimalism may turn out to be a social history of America. Or its documental music present in spoken language, reduced material and obsesive repetitiveness.

To focus on these margins and alternative history, we will host four musicians: Andrea Belfi, David Grubbs, David Maranha and Pete Simonelli. In Warsaw they will meet local artists: Michał Biela, Miron Grzegorkiewicz, Julia Kubica, Gosia Penkalla, DJ Lenar and Agnes Szeląg. Together they will work on their collaborative pieces as well as compositions by Harry Partch, Henry Flynt, James Tenney and others. They will also play Susan Burner's Vanishing Point and ethnomusicological diaries by John Lomax.



Andrea Belfi (Italy), percussionist and composer working in between sound art and rock improvisations, member of Medves.

Michał Biela (Poland), bassist, guitarist, vocalist and songwriter, known mostly as a member of Kristen but also for more ephemeral constellations and solo projects.

Susan Burner (Germany), visual artist, author of an edit “Vanishing Point. How to Disappear in America without a Trace”

Henry Flynt (USA), composer, theorist and fiddler working along with Fluxus and consequently bringing avant garde into a deep american folk music and the other way around.

David Grubbs (USA), guitarist, theorist, vocalist, legend of a post rock scene, founding member of such bands as Gastr del Sol and Bastro.

DJ Lenar (Poland), turntablist, working mostly on sound design, soundtracks and advanced instrumental techniques for gramophones.

John Lomax (USA), godfather of american ethnomusicology, among the first figures to do fieldwork in southern states documenting the music of the black community.

David Maranha (Portugal), violinist, organ player, improviser mostly working in minimal and industrial music, member of Osso Exótico.

Harry Partch (USA), one of the most important american composers of 20th Century, pioneer of microtonal music and constructor of instruments.

Gosia Penkalla (Poland), vocalist, multi-instrumentalist, concentrated mostly on her work in Enchanted Hunters and solo appearances.

Pete Simonelli (USA), poet and performer, frontman of the post-rock Enablers.

Agnes Szeląg (USA / Poland), cellist with a classical background, interested in contemporary music just as much as rock. Co-founder of Dokuro.

James Tenney (USA), composer bringing minimalism, mictrotonality and electronic music as early as in 60.

TILBURY plays SIKORSKI

John Tilbury, For Tomasz Sikorski

1. Autograph by Tomasz Sikorski (1980)
2. Rondo by Tomasz Sikorski (1984)
3. Zertstreutes Hinausschauen by Tomasz Sikorski (1971)
4. Improvisation for Tomasz Sikorski

Piano by John Tilbury

Recorded on 15th of December 2011 in Królikarnia by Zosia Moruś
Mix by Zosia Moruś
Mastering by The Norman Conquest
Produced by Michał Libera and 4.99

Published by Bôłt

Official release date: 21/09/2012

MAKING THE WALLS QUAKE… THE BOOK

Making the walls quake as if they were dilating with a secret knowledge of great powers


Reader on architecture, sound and listening

Edited by Michał Libera and Lidia Klein
Published by Zachęta National Gallery of Art
Distributed by Motto

Table of contents

Georges Perec, On the Stairs, I
Michał Libera, Counter-Eavesdropping
Lidia Klein, Getting Buildings To Talk

--- Sounds in Architecture: reverberation

Steen Eiler Rasmussen, Hearing Architecture
Alvin Lucier, I Am Sitting in a Room
Bruce R. Smith, Within the Wooden O
Thomas Tilly and Jean-Luc Guionnet, Stones, Air, Axioms
Barry Blesser and Linda-Ruth Salter, Acoustic Archaeologists Interpret Ancient Spaces
Francis Bacon, The New Atlantis
Bernhard Leitner, Sound Space Manifesto

--- Sounds Through Architecture: eavesdropping

Bernhard Leitner in conversation with Eugen Blume, Sound as Building Material
Gilles Deleuze and Félix Guattari, November 28, 1947: How Do You Make Yourself a Body Without Organs?
Georges Teyssot, Architecture as Membrane
Jonathan Sterne, Machines to Hear for Them
Branden W. Joseph, John Cage and the Architecture of Silence
Alvin Lucier, Shelter
David Toop, Architectural Sound
Toshiya Tsunoda, On Sound and Architecture
Lamberto Tronchin, Athanasius Kircher’s Phonurgia Nova
John L. Locke, Flimsy Architecture
Emily Thompson, Acoustical Materials and Modern Acoustics
Eric La Casa, AIR.ratio
Karin Bijsterveld, A Wall of Sound
Eric La Casa and Jean-Luc Guionnet, House
John L. Locke, English Eaves
Emily Thompson, Noise Abatement as Acoustical Reform
Bohumil Hrabal, The Tender Barbarian
Paweł Mościcki, Sounding-With

--- Sounds of Architecture: vibration

Samuel Taylor Coleridge, The Eolian Harp
Shelley Trower, Psychophysical Sensations and Spiritual Vibrations
Shelley Trower, Street Noises
Florence McLandburgh, The Automaton Ear
Richard Buckminster Fuller, Physics has found no straight lines…
Steve Goodman, 1738: Bad Vibrations, 1884: Dark Precursor, 1999: Vibrational Anarchitecture
Mark Bain in conversation with Kamil Antosiewicz and Jan Tomza, Vibrations in Brown
Francisco López and Klaus Schuwerk, Tonhaus
Katarzyna Krakowiak in conversation with Michał Libera, What Makes a Sound Sculpture?
Samuel Taylor Coleridge, Dejection

VENEZIA

Katarzyna Krakowiak, sound sculpture
Ralf Meinz, sound design

Polish Pavilion
13th International Architecture Exhibition, Venice
29/08/12 - 25/11/12

Vocal performances by Sabina Meyer and Ulrike Helmholz on 28/08/12, 29/08/12

Yes, it could begin this way, right here, just like that, in a rather slow and ponderous way, in this neutral place that belongs to all and to none, where people pass by almost without seeing each other, where the life of building regularly and distantly resounds. What happens behind the flats’ heavy doors can most often be perceived only through those fragmented echoes, those splinters, remnants, shadows, those first moves or incidents or accidents that happen in what are called “common areas,” soft little sounds damped by the red woolen carpet, embryos of communal life which never go further than the landing. The inhabitants of a single building live a few inches from each other, they are separated by a mere partition wall, they share the same spaces repeated along each corridor, they perform the same movements at the same times, turning on a tap, flushing the water closet, switching on a light, laying the table, a few dozen simultaneous existences repeated from storey to storey, from building to building, from street to street. They entrench themselves in their domestic dwelling space—since that is what it is called—and they would prefer nothing to emerge from it; but the little that they do let out…

From Life a User’s Manual by Georges Perec, translated from the
French by David Bellos and reprinted by permission of David R.
Godine, Publisher, Inc. and The Random House Group Limited for The
Harvill Press. © 1978 by Hachette Littérature, translation © 1987 by
David Bellos

MASZYNY DO SŁUCHANIA 3 # ERIK BÜNGER

Erik Bünger, Lecture on Schizofonia

komuna// warszawa,
07/07/2012, sobota
lubelska 30/32,
godz. 20.00,
wstęp: 10 PLN


„Wykład o schizofonii” zaliczyć można do współczesnego lecture performance, wykładu performatywnego. Jego tematem jest osobliwe zjawisko zwane schizofonią, które sprawia, iż psy szczekają do głośników, za którymi dzieci szukają ukrytych ludzi, a umysł nieoswojony domaga się zwrotu przechwyconych duszy. Jego przybliżeniu służy pokrętna droga odbywana przez Büngera od historii o źródłach mitu Drakuli przez wynalazek nagrywania dźwięku, niemiecki dubbing, niemożliwy duet Céline Dion i Franka Sinatry po zaskakującą opowieść o martwym głosie, dobywającym się z trzewi Baracka Obamy. 

Szwedzki artysta, kompozytor, muzyk i pisarz Erik Bünger (ur. 1976) zajmuje się przede wszystkim re-kontekstualizacją wszelkiego rodzaju found-footage.  Łączy teorię i sztukę konceptualną z niemal publicystycznym zacięciem i talentem do opowiadania. Jego prace opierają się na gruntownie przeprowadzonym procesie badawczym, dzięki któremu występy Büngera stają się skarbnicą przekonująco wyselekcjonowanych i zestawionych argumentów. Do jego najważniejszych dzieł należą „Wykład o schizofonii” oraz „Third Man”, które funkcjonują zarówno jako filmy, jak i performense. 


Ideolo: tutaj