poniedziałek, 6 marca 2017

The Line












THE LINE 
(All This Can Be Seen Anywhere)
by
Agnieszka Lasota

Premiere: 18/03/2017, Whitechapel Gallery, London

Directed by Agnieszka Lasota
Cinematography by Barbara Czartoryska and Agnieszka Lasota
Edited by May Rigler
Soundtrack by Michał Libera
Creative support by Marika Kuźmicz
Archive footage from Barbara Kozłowska's Archive, courtesy of Zbigniew Markiewicz and Fundacja Arton

Voices by Zosia Lisowska and Patryk Pudłowski recorded by Łukasz Rodziewicz

All other sounds field recorded by Michał Libera in the surroundings of As-Sawira, Foum Zguid, Scheveningen and Wesoła, except NASA space sounds found online. 

piątek, 17 lutego 2017

RAPHAEL ROGIŃSKI plays HENRY PURCELL


















BR POP18

Populista 
presents 
Raphael Rogiński
plays 
Henry Purcell
(featuring Olga Mysłowska and Sebastian Witkowski)

1. Pavan Intro
2. Saraband #1
3. Charon the Peaceful Shade Invites
4. Ground #1
5. What a Sad Fate
6. Menuet
7. Allemand
8. Music for a While
9. Pavan
10. Saraband #2
11. So When the Glitt'ring Queen of Night
12. Ground #2
13. Air
14. Dido's Lament
15. Pavan Outro

Guitars by Raphael Rogiński 
Voice, synths by Olga Mysłowska
Synths by Sebastian Witkowski

All compositions by Henry Purcell except 1, 9, 15 by Alfonso Ferrabosco
All arrangements by Raphael Rogiński 

Recorded, mixed and mastered by Sebastian Witkowski
Produced by Raphael Rogiński and Michał Mendyk
Cover art work by Aleksandra Waliszewska
Layout by Piotr Bukowski
Published by Bôłt Records
Distributed by Monotype Records

czwartek, 29 grudnia 2016

Pianist, Alone (1+2)










Jürg Frey, Pianist, Alone (1+2)
Królikarnia. Muzeum rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego

22/01/2017
19.00
Jürg Frey, Pianist, Alone (2)
Philip Thomas, fortepian
'30

23/01/2017
19.00
Jürg Frey, Pianist, Alone (1)
Philip Thomas, fortepian
'90

Muzyka Jürga Frey'a bywa zawstydzająco prosta. Nic w sobie nie ukrywa, nic czego nie moglibyśmy znaleźć na jej powierzchni, od razu; nie zakrywa sobą także niczego innego, żadnych odniesień ani nawiązań, które należałoby rozszyfrować; przeciwnie, jego muzyka raczej obnaża samą siebie, a właściwie jest obnażona od A do Z, w sposób nieustępliwy i równocześnie onieśmielający utrzymuje ten stan tak długo, jak długo sama trwa.

To w tym znaczeniu pojawia tytułowe „Alone”. Nie chodzi tu o żadną kompozytorską ekspresję. W obu utworach nie ma nic do interpretacji, nic do zgłębienia, jest tylko jasna sytuacja, której zakładnikami są w równej mierze wykonawca, publiczność co i sam kompozytor. Intymność owej samotności jest tak obiektywna jak to tylko możliwe. Król jest nagi – to fakt, który Frey z chęcią nam obwieszcza pozbywając się tym samym ostatnich okruchów pychy, zwykle zwanych technikami kompozytorskimi. Podobnie nagi jest wykonawca. Nie ma tutaj niczego za czym mógłby się skryć, żadnych wyrafinowanych harmonii, które mógłby pieczołowicie budować; nie ma żadnych sprytnych melodii, które mogłyby ukazać jego wirtuozerię, nie ma wreszcie żadnych eksperymentów ani rozszerzonych technik instrumentalnych, którymi mógłby zaimponować lub chociaż zadziwić słuchacza. Tym samym ten ostatni znaleźć się może w sytuacji najbardziej prymarnej z możliwych. Jak słucha? Czego chce? Jak długo? I oczywiście jest z tymi pytaniami, sam, zaraz obok pianisty. Nie ma w „Pianist, Alone” nic co ułatwiałoby odpowiedzi na te pytania, podobnie jak nie ma nic co pozwalałoby je schować. Jest tylko coś na kształt minimalnej muzyki fortepianowej, znaczenie bardziej minimalnej od minimalizmu i znacznie klarowniej konceptualnej od najbardziej dosłownych utworów Fluxusu.

Co zostaje po tak ekspansywnej ekstrakcji, czy może tak „bezwzględnej eliminacji”? Wraz z „Pianist, Alone (1)”, Frey wrócił w roku 2004 do fortepianu i jego pierwszych implikacji. Nie próbuje go postawić do góry nogami. Nie próbuje podważyć jego zachodniocentrycznej orientacji. Od tego czasu pisze swoją własną muzykę fortepianową, rozwijającą się powoli i niepozornie, a może rozwijającą się tylko pozornie. I raz na jakiś czas daje nam jej najprostsze kształty robiąc to  ze spojrzeniem godnym człowieka wręczającego nam papierek lakmusowy.

Przy okazji wystawy „Retrospekcja” odbędziemy tylko część tej podróży, w którą zabiera nas Jürga Frey – oczywiście w kierunku odwrotnym do chronologicznego.

środa, 14 grudnia 2016

Smutaz Big Band with Ghost Choir
















Smutaz Big Band with The Gruppo Sud Mele Male Ghost Choir

30/12/2016
Eufemia
21.00

Smutaz classic trio of 
Alessandro Facchini, Piotr Kurek, Michał Libera

featuring 
Izabela Smelczynska and possibly Rinus van Alebeek

joined by 
The Gruppo Sud Mele Male Ghost Choir

including 
Piotr Adamski, Krzysztof Bielecki, Michał Grochowiak, Daniel Malone, Mateusz Marczewski and Łukasz Sosiński

playing 
the saddest music of past year

and starring
Ewa Majewska
performing Allen Ginsberg's "Howl"


sobota, 3 grudnia 2016

O Leonii














fot. Michał Grochowiak

Im więcej Leonia wydala, tym więcej Leonia gromadzi
O śmieciach, ciszy i architekturze bez ścian

16/12/2016 
19.00
Śródmiejski Ośrodek Kultury
Kraków

niedziela, 20 listopada 2016

Enthusiasm / Performance
















Enthusiasm / Performance
@
Blue Box
Kiyv

10/12/2016

Grupa Budapeszt
presents
Enthusiasm / Performance 

"Enthusiasm" is a 3D print of Dziga Vertov's 1930 "Enthusiasm".
"Enthusiasm" is a fulfilment of Dziga Vertov's goal of creating sociological cinema.
"Enthusiasm" is an analysis of Dziga Vertov's 1930 "Enthusiasm" in the manner of sociological cinema.
"Enthusiasm" is a literal interpretation of Dziga Vertov script.
"Enthusiasm" is a denoising of Dziga Vertov's 1930 "Enthusiasm".
"Enthusiasm" is an abstraction of capitalistic seed in the heart of socialist art.
"Enthusiasm" is a Power Point extract of Dziga Vertov's 1930 "Enthusiasm".
"Enthusiasm" is a remake of Dziga Vertov's 1930 "Enthusiasm"

and now

"Enthusiasm" is a performance of Dziga Vertov's 1930 "Enthusiasm"

more details soon

poniedziałek, 7 listopada 2016

Minor Matter















Ligia Lewis
MINOR MATTER
@
HAU 3
Tempelhofer Ufer 10
Berlin

24-27/11/2016

with
Ligia Lewis - choreography
Ligia Lewis, Hector Thami Manekehla, Johnathan Gonzales - performance
Ariel Efraim Ashbel - dramaturgy
Michal Libera - mixtape
Guy James Cohen - sound design
Andreas Harder - lights
Alona Rodeh - costumes

Mixtape prepared for Minor Matter consists of:

- large fragments of music by Carlo Gesualdo, Giorgio Mainerio, Maurice Ravel (remixed by Carl Craig and Moritz von Oswald), Giuseppe Tartini (reinterpreted by Karolina Ossowska, Mikolaj Palosz and Ralf Meinz), Terre Thaemlitz and zeitkratzer.

- snippets from Juan de Anchieta, A$AP Rocky, The Doors, Dinosaur L., Luc Ferrari, Future, Heinz Holliger, John Lee Hooker, Martin Kuchen, Claudio Monteverdi, Moorhouse College Glee Club, Charlemagne Palestine, Christopher Redgate, Donna Summer, James Tenney and many more.