poniedziałek, 26 października 2020

SYKSTEר

 












SYKSTEר

Performans na ciche czytanie


Świetlica Krytyki Politycznej, 

Jasna 10, Warszawa

04/11/2020

12.00 - 20.00


Początek o każdej pełnej godzinie.

Wejście w pojedynkę.

Performans trwa 45 minut.

Obowiązują zapisy


Czym jest SYKSTEר? Może być na przykład łapanym w biegu sześciopakiem, oczywiście. Albo hipsterem z fobią seksualną. Ewentualnie muzyczną sekstą zakończoną ogonem w postaci ר. Może być różnymi rzeczami, właściwie czymkolwiek, co tylko zechce się za nim skryć. To ważne, aby chciało się skryć. SYKSTEר może więc również być – i tak jest w tym przypadku – performansem na ciche czytanie, w którym całkiem nieoczekiwanie znaleźć można medytację na temat #metoo, reakcję na rosnącą zawartość performatywności w otaczającym nas powietrzu, na fake newsy, na przeludnienie, na uzdrawianie terapiami, dokonane i niedokonane, udane i nieudane. Na pandemię też? Na pandemię też.

SYKSTEר pochodzi ze słownika Sergieja Pankiejewa, jednego z najważniejszych pacjentów Zygmunta Frueda. Tworzył on słowa, które służyły do wprowadzania wiedeńskiego neurologa w błąd, do mącenia mu w głowie. Ale też służyły do łączenia odległych od siebie wątków, między różnymi porządkami, między językami, a przede wszystkim między słowami a rzeczami. To o nim – o Pankiejewie – jest ten performans na ciche czytanie, jeden na jeden z wyświetlanym tekstem. O nim, a konkretniej o jego jamie ustnej a także jej związkach z historią druku i stenografii, z masturbacją, z wiarą i głuchoniemotą, z akadyjską inskrypcją kamienną sprzed pięciu tysięcy lat, z papryką, charczeniem i rezonansami, z ludźmi-wilkami w ogóle i z ogonociągiem w szczególe.

środa, 9 września 2020

"Rameau's Nephew" by Grupa Budapeszt (thanx to BNNT) by MMMK via Bandcamp





Grupa Budapeszt
Rameau's Nephew by Grupa Budapeszt (Thanx to BNNT) by MMMK

1. Credits
2. A Hard Rain's A-Gonna Fall (Take 1)
3. Dennis Burton
4. A Hard Rain's A-Gonna Fall (Take 2)
5. Commentator
6. A Hard Rain's A-Gonna Fall (Take 3)

Grupa Budapeszt: Igor Krenz, Michal Libera and Daniel Muzyczuk (compositions)
BNNT: Konrad Smoleński (baritone missile, electronics) and Daniel Szwed (drums)
MM: Macio Moretti (voice).
MK: Michal Kupicz (recording, mix, mastering for bandcamp).
+
WP: Wojtek Perczyński (mastering for vinyl)

The cycle was commissioned by Barbara Piwowarska (Galeria Studio)

Album is available freely and digitally via bandcamp 
or in one-copy pressed vinyl for sale (please contact us for details and see album cover for the shape of vinyl release)

Six songs make up Grupa Budapeszt's remake of a film by the cult avant-garde artist Michael Snow “Rameau’s Nephew” by Diderot (Thanx to Dennis Young) by Wilma Schoen (1974). Spanning four hours and a half, Snow’s monumental work consists of twenty six episodes that build a microcosm which is as absurd as it is acutely logical, thus it was initially entitled Talking Picture. Indeed, his film is a picture that talks. Amongst a range of audiovisual experiments pursued by the Canadian artist, Grupa Budapeszt discerns a hermetic praise of a deceptive education process. One of Snow’s methods is a singing class in which Nam June Paik is tasked with repeating the chorus melody of Bob Dylan’s song A Hard Rain’s A-Gonna Fall. In Grupa Budapeszt’s interpretation, this scene becomes the most important in the film and provides the key to understand the entire work. Accordingly, Snow gives the viewers twenty six singing lessons. Yet, we should not forget that the lessons exemplify deceptive education akin to deceptive teachings included in Denis Diderot’s book, evoked in the title of Snow’s film.

The cycle of six songs being the remake of the film had been worked out by Grupa Budapeszt with the band BNNT (Konrad Smoleński and Daniel Szwed), MM (Macio Moretti) and MK (Michał Kupicz). The hermetic content of the songs was explained in the exhibition in Gallery Studio in Warsaw by means of objects and four projections: Power Point presentations. The opening featured a concert that attempted to represent Snow’s hermetic education principle. The process in question is that of a mysterious natural delay which allows Grupa Budapeszt to perversely praise philosophical hermetism, colloquially understood hermeticism and the physical phenomenon of hermetisation – all at the same time. Now, with a natural delay of over two years, a one-copy vinyl plate featuring the song cycle had been pressed only to be melted into a 100% vinyl cube – the only object containing the music of the remake of Michael Snow's film. 

wtorek, 24 marca 2020

Radio Kapital




















Przeciw komunikacji / Against communication
Radio Kapitał

7/04, 5/05, 2/06, 30/06, 28/07, 25/08, 22/09, 20/10, ...
23.00-00.00

Muzyka nie ma nic wspólnego z komunikacją, muzyka nie ma nic wspólnego z emocjami – muzyka jest formą poznania, narzędziem rozumienia, nauką bliższą chemii czy biologii choć stojącą wyżej od nich w hierarchii dyscyplin, wyżej nawet niż geometria czy kosmografia. Tak przynajmniej na przestrzeni ostatnich dwóch tysięcy lat uważało wielu hermetyków - Trismegistos, Marsilio Ficino, Mario Perniola. Ten ostatni na początku XXI wieku postulował „uwolnienie się od sentymentalnej koncepcji muzyki”. W audycjach będzie można usłyszeć fragmenty ich tekstów – o metalurgii, o przewadze unisona nad konsonansem, o ciągach liczbowych, o duszach zstępujących na ziemię, o hymnach nieistniejących państw, o aibofobiach, o kartach, kościach i tenisie. Będzie im towarzyszyła stara i nowa muzyka hermetyczna zrobiona z nagrań żelaza, palonych orzechów, popiołu, prawie doskonałych tonów prostych a nawet głosów i języków – rzecz jasna tych, których używa się w raju.


Music has nothing to do with communication, music has nothing to do with emotions - music is a form of cognition, an instrument of understanding, a science closer to chemistry or biology, although standing higher than them in the hierarchy of disciplines, even higher than geometry or cosmography. At least in the last two thousand years, this has been the opinion of many hermetics, from Trismegistos to Marsilio Ficino to Mario Perniola. The last one at the beginning of the 21st century expressed the need to "free oneself of the sentimental conception of music." In the broadcasts you will hear fragments of their texts - about metallurgy, the advantage of unison over the consonant, about numerical sequences, souls descending to earth, about anthems of non-existent countries, about aibophobia, cards, bones and tennis. They will be accompanied by old and new hermetical music made of recordings of iron, roasted nuts, ash, almost perfect simple tones and even voices and languages ​​- of course those used in paradise.